Gaur egun "lehenengo mailako" pertsonek 100%ak tTICak erabiltzen dituzte. Baina portzentai hau ez da ematen beste lurralde batzuetan. TICak errentagarriak izateko eginak daude. Hori ez du esan nahi txarrak direnik, baina ideologikoki, TIKak denontzako izan beharko ziren, beraien estatus ekonomikoa kontutan izan gabe. Gainera hain garestiak izan beharrean, herriko plazan eta adin guztientzako pertsonentzako egon beharko lirateke.
Esklusioa ekiditeko TICen erabilera errealitate bat izan beharko zen. TIC en esparru desberdinetan sartu behar dira; esklusio sozialean, marjinazio eta desabantaila sozialak...ematen diren esparru desberdinetan..
Guk, hezitzaileok, lehen aipatutako esparruetan TICen erabilera sustatu behar dugu. Noski, jendeari TICen erabilera irakasteko, lehenengo guk erabiltzen jakin behar dugu, eta espezializatu behar gara.
Argi dago, horrela ez dugula lortuko mundu ideal bat, baina gutxienez, desabantaila sozialak murriztuko ditugu gutxika gutxika eta heziketa prozesuan gutxienez, aberatsen eta txiroen arteko desberdintasunak gutxituko ditugu.
Aurrekoa "El educador social en la sociedad de la información"artikuluari buruzko hausnarketa bat izan da. Artikulu osoa behekaldean jarritako URL helbidea da.
https://docs.google.com/viewer?a=v&pid=explorer&chrome=true&srcid=0B3jLh9-AlubrNTBjY2Q5NDQtYjhhNi00YWUwLTg2NDktYzY2YWQ5MjMxZmM1&hl=es
